Украинанын президенти Владимир Зеленский жума күнү билдирүү жасап, аскерлер жана жарандар менен бирге 390 украиналыктын үйүнө кайтып келгенин тастыктады жана жуманын акырында дагы көп кишинин бошотуларын белгиледи. Россиянын Коргоо министрлиги да Украинадан ошончо сандагы адамды өткөрүп алгандыгын билдирди.

Зеленский Telegram аркылуу билдирүүсүндө: "Баарын үйгө алып келүү абдан маанилүү", - деп, бул процесске катышкандарга ыраазычылык билдирди жана дагы көп алмашуулардын болушу үчүн дипломатиялык аракеттердин улантылаарына убада берди.

Бул алмашуу Стамбулдагы тынчтык сүйлөшүүлөрүнөн кийин ишке ашты. Бул сүйлөшүүлөр Киев менен Москва 2022-жылдын башынан бери биринчи жолу бетме-бет жолуккан учур болду. Эки тарап 1000ден адамды алмашуу боюнча макулдашты.

‘Балким, атам эртең келет’

Бошотулган украиналыктар Чернигов облусундагы медициналык борборго алып барылды. Аларды жакындары кубануу менен тосуп алшыты. Айрымдары сезимдерине ээ боло алышкан жок. Айрымдары да көп жылдык туткундан кийин таң калыштуу көрүнүштү. Украинанын желектерине оронгон туткундар үй-бүлөлөрү менен кучакташып, кайрадан коомго аралашуу процессин башташты.

Ондогон туткундун жакындары медициналык борборго келген автобустарды кол чабуулар жана “"Рахмат” деп ураан чакыруу менен тосуп алышты.

Алмаштыруу Беларус чек арасында ишке ашты. Бошотулган орустардын медициналык жардам алуу үчүн Беларуска алып барылгандыгы айтылууда. Бирок бул алмашуу чоң мааниге ээ болсо да согуштун токтогонуна байланыштуу белги берген жок.

Болжол менен миң чакырымдык фронт тилкесинде катуу салгылашуулар уланууда.

“Ваня!” — деп кыйкырды Наталия Мосыч, чогулган туугандарынын арасында жана “Менин күйөөм!”,- деп кошумчалады.

Дээрлик бир жылдан бери жубайын көрбөгөндүгүн айткан Мосыч кубанычтан көздөрү жайнап : “Бул укмуш сезим. Мен дагы деле шок абалдамын,” — деди күйөөсү Иван мекемедеги каттоодон өтүп, сыртка чыгып, үй-бүлөсү менен жолуккандан кийин. “Мен абдан кубанычтамын, бизди унутушкан жок жана биз дагы деле Украина үчүн маанилүү экенибизди сезип жатабыз”,- деп кошумчалады.

Бирок баары бул кубанычты жашай алган жок. Кайтып келгендердин арасынан жакындарынын жок экенин билген көптөгөн үй - бүлөлөр көз жаштарына ээ боло албады. Бошотулгандардын айрымдары жоголгон жубайлары, уулдары же бир туугандары тууралуу маалымат келет деген үмүттө келишкен.

“Балким, атам эртең келет,” — деп ыйлаган кичинекей бала да булардын арасында эле.