28-февралда АКШ менен Израилдин Иранга кол салуусунан башталган бул процессте Ормуз кысыгынын жабылышы Азияга энергия агымын токтотту.
Баштапкы үнөмдөө чаралары жана энергия запастарын пайдалануу согуш созулган сайын жетишсиз болуп чыкты. Brent чийки мунайынын баасынын бир баррелине 120 долларга чейин көтөрүлүшү бюджеттерин 70 доллардан пландаштырган өкмөттөрдү мамлекеттик каржыны оорлотуунун же чыгымдарды керектөөчүлөргө өткөрүп берүүнүн ортосунда оор тандоо жасоого мажбур кылды.
Бириккен Улуттар Уюмунун Өнүктүрүү программасынын маалыматтарына ылайык, кризистен улам болжол менен 8,8 миллион адам жакырчылык коркунучуна туш болушу мүмкүн, ал эми Азия-Тынч океан аймагынын экономикалары 299 миллиард доллар жоготууга учурашы мүмкүн.
Индия, Филиппин, Таиланд жана Вьетнам сыяктуу өлкөлөр кризисти күйүүчү майга чектөөлөр, жумуш убактысын тууралоо жана салыктарды кыскартуу менен башкарууга аракет кылып жатканда; Пакистан жана Бангладеш сыяктуу акча тартыштыгы бар өлкөлөр импорттук баалардын өсүшүнөн улам валюта резервдерине олуттуу кысым көрсөтүүдө.
Адистер кризистин кесепеттери Европада жана АКШда да сезилип жатканда, Түштүк-Чыгыш Азия эң көп жабыркаганын айтып жатышат.
Энергетикалык шок аймактын экономикасын өзгөртөт деп күтүлүп жаткандыктан, өлкөлөр энергия жеткирүүчүлөрдү диверсификациялоо жана узак мөөнөттүү чечимдер катары ядролук жана кайра жаралуучу энергия булактарына өтүү стратегияларын ишке ашырууда.
